او عبد مؤمن امتحن اللّه قلبه بالإيمان ، و لا يعي حديثنا إلّا صدور أمينة ، و أحلام رزينة . ( 4 ) أيّها النّاس ، سلوني قبل أن تفقدوني ، فلأنا بطرق السّماء أعلم منّي بطرق الأرض ، قبل أن تشغر برجلها فتنة تطأ في خطامها ، و تذهب بأحلام قومها . ( 5 ) 190 - و من خطبة له عليه السلام أحمده شكرا لإنعامه ، و أستعينه على وظائف حقوقه ، عزيز الجند ، او را به ايمان ، و ياد نگيرد سخن ما را جز سينه [ هاى ] امين و استوار ، و عقل هاى گران و استوار . ( 4 ) اى مردمان سؤال كنيد از من پيش از آن كه گم يابيد مرا كه هر آينه من به راه‌هاى آسمان داناترم از [ علم ] من به طريق هاى زمين [ و عالم جسم و مادّة ] ، پيش از آن كه بردارد پاى خود را فتنه كه پا سپرد در مهار خود ، و ببرد خردهاى قوم خود را . ( 5 ) 190 - [ و از خطبه‌هاى آن حضرت - عليه السّلام - است ] : شكر گويم او را شكرى مر نعمت هاى او [ را ] ، و يارى خواهم از او بر وظيفه‌هاى حق هاء او ، غلبه كننده [ است ] لشكر [ او كه انبيا و اولياء اويند ] ، بزرگ [ است ] بزرگوارى او ، و گواهى دهم بدرستى كه محمّد بندهء او است و رسول او كه بخواند خلق را